vrijdag 20 april 2018

Recept - hartige hapjes - makkelijk, snel, goedkoop en lekker

Recent viel ik op 1 van de inval-scholen met m'n neus in de boter hapjes... Het recept bleek een ideetje te zijn van een collega, dusss gelukje: Kan ik het meteen met jullie delen (met toestemming)...

Je hebt nodig:
- bladerdeeg
- kip-satésalade en/of kipkerriesalade
- muffinvorm voor mini-muffins (had ik ook niet, maar dan worden ze mooier ;))


Snijd de plakjes bladerdeeg in 4-en:


Doe een schep kipsaté- of kipkerriesalade erop:

 Ongeveer een eetlepel:

Daarna gewoon de punten tegen elkaar vouwen:

En ook de andere puntjes eroverheen:

In de oven op een bakplaat ongeveer 15 minuten op 180 graden:

Ik geef toe: Deze zijn minder mooi dan die ik eerder heb gekregen... Maarrr, net zo lekker ;)... Ook koud zijn ze heerlijk, dus bijv. leuke traktatie voor op school als hartig hapje of als je vooraf zoveel mogelijk klaar wilt hebben voor je drukke verjaardag...


Ook de jongeren vonden het heerlijk, in een mum van tijd waren de borden leeg... Stiekem vond ik het wel spannend, want ik had het van tevoren nog niet eerder op deze manier gemaakt, alleen geproefd bij een ander. Het werd ruimschoots goedgekeurd, vandaar dat ik het hier wel durf te delen... 

Wat zijn jouw tips voor 'in-een-flits-klaar-hapjes'?

donderdag 19 april 2018

Klusjesvrouw inhuren? Laat maar weten...

Schreef ik eerder bij het moestuinieren al dat ik denk dat veel dingen te leren zijn, ben ik afgelopen zaterdag over een grens heengegaan...

Ik klus heel wat af en waar andere dames leren haken of een breiworkshop volgen, vind ik het helemaal te gek om allerlei andere dingen te leren. Een beetje van de categorie wat anderen mannen-dingen noemen. Hé, zeg, we gaan niet discrimineren hè :P?? Laten we het erop houden dat ik nogal geëmancipeerd ben ;)...

Maargoed, toen ik met Peter trouwde had ik nog nooit geklust. Alleen geschilderd bij vrienden (enorme lappen plafondplaten besmeuren met latex, serieus dat kan iedereen...)

Ik vind het alleen zoooo leuk om nieuwe dingen te leren, dus ik leerde van alles van hem met z'n geduld om me iets uit te leggen, te stimuleren en te helpen:

- Boren en schroeven (dochterlief haar kamer heb ik grotendeels de gipsplaten zelf aan de muur geschroefd)
- Beitsen (typisch zoiets wat niets voorstelt, dus nu voor de 2e keer bezig met het beitsen van onze schuur)
- Zagen met de cirkelzaag (oei, even een drempeltje over, want Peters waarschuwing zit nog vers in m'n geheugen 'blijven opletten, want 1x mis en je vinger is eraf...' Inmiddels draai ik m'n hand er niet meer voor om)
- Knallen/schieten met zo'n spijkerpistool (voor de buurvrouwen die meelezen, haha weet je het nog vorig jaar ;)... En voor degenen die het niet weten: Met bijna 30 graden op blote voeten op het schuurdak knetterde ik die daklatten erop. Een buurvrouw keek me hoofdschuddend aan 'Adrian, jij wordt ook echt zo'n bouwvrouw hè...?' En de heren waarschuwde me keer op keer 'kijk uit, straks schiet je in je voeten'. Peter heeft me 100x gewaarschuwd dat ik goede schoenen aan moest doen, maar ik houd niet van schoenen... 15 graden of hoger? Slippers of blote voeten...
- Ehm... wat niet eigenlijk? Inmiddels heb ik al zoveel dingen geleerd, ik houd ervan...

1 ding heb ik me nooit aan gewaagd: Elektriciteit. Peter is hier goed in, dus zodoende laat ik het graag aan hem over, omdat hij echt weet waar hij mee bezig is.

Zaterdag gingen we naar familie, daar waren ze aan de klus geslagen en was een deel van de elektra vervangen. Stroom was eraf, Peter had alles gecontroleerd en alle stopcontacten moesten gemonteerd worden. Een heleboel... We waren samen en ik keek eens over zijn schouder mee. Dat zag er niet heel ingewikkeld uit. Voorzichtig vroeg ik 'denk je dat ik dat ook kan leren?' 'Ja natuurlijk, dit stelt niets voor, alleen jij zegt altijd dat je niks met elektra wil...' 'Ja klopt, maar er staat écht niks op toch?' *raakt stroomdraad aan* 'Nee, écht niet...' 

OK, daar kwam de les... 'bRRRRRRuin is RRRRRechts, bLLLLLLauw is links en de andere in het midden en klaar...' Kniptang erbij en gaan... 

Neee, dit geloof je toch zeker zelf niet... Maar het is echt zo ;)...

De eerste was nog prutsen en 5x onzeker vragen 'doe ik het wel goed?' maar al snel had ik de slag te pakken en gingen ze steeds makkelijker erop. 

Ik had geen kluskleren aan, want ik wist dat hij met elektra bezig ging (dus dan kan ik toch niks doen dacht ik...) 

Even een kroonsteen erop zetten. Peter maakt het deze week verder af. Nu begint het ingewikkeld te worden ;)...

Voor de zekerheid: Don't try this at home... Ga ab-so-luut niet zelf 'knooien' met elektra als je er geen verstand van hebt. Zelf zou ik dit echt niet hebben aangedurfd zonder Peters kennis en controle binnen een paar meter afstand (hij heeft alle stopcontacten voordat ze erop gingen gecontroleerd en alles was gelukkig goed). 
Een keer mis schilderen is pech gehad, maar een foutje maken met elektra kan verstrekkende gevolgen hebben... Peter gaat alle dimmers enzo erop maken, verdere aansluitingen afmaken, enz. Daar kan hij mij niet bij gebruiken en ga ik ook niet doen, want daar heb je veel meer specialistische kennis voor nodig... En w.b. het inhuren: Nou, nee, dat durf ik niet bij anderen hoor ;)... 

Wél weet ik nu het verschil tussen 3-, 5- en 8-voudige lasdoppen (handig als je de taak van 'aangever' toebedeeld krijgt ;))...

Heb jij iemand in je omgeving (man/vader/broer/o.i.d.) waar je weleens een 'mannen-klus' van hebt geleerd? Of lezen er mannen mee die weleens een 'vrouwen-klus' hebben geklaard? Of ben jij een mva'tje? Mannetje van alles of mevrouwtje van alles ;)?

dinsdag 17 april 2018

Vraagje

Kent iemand het boek voor kinderen van de Makkelijke Moestuin? Sssttt, nog niet verklappen, maar we zijn in de achtertuin een moestuinbak aan het maken waarvan 5 vakken (ze hoopt 5 jaar te worden) voor haar zijn. Het idee is om haar dan o.a. die 5 vakken met bijbehorende zaadjes te geven (waarvan ik inmiddels de ervaring heb dat ze snel en makkelijk opkomen en weinig onderhoud nodig hebben), evt. een minischortje te maken met misschien een vakje voor bijv. een schepje en dan dus dat boek erbij. Ze wil heel graag zo'n schortje sinds ik ze gemaakt had voor andere kinderen, maar ik zei steeds dat ze al een keukenschortje had. Toch wel leuk om zoiets te maken als 'tuinschortje'... Stof ligt er nog dus wie weet...


Wat zijn jullie ervaringen met het kinderboek? Geschikt vanaf een jaar of 5 als we het voorlezen? Ik zie wel staan 'vanaf 8 jaar', maar ik verwacht natuurlijk niet van haar dat ze met 5 jaar volledig zelfstandig een moestuin onderhoudt, dus ook daarbij zal ze geholpen moeten worden.

Eerst had ik het even afgewacht hoe ze op onze bakken in de voortuin zou reageren, maar ze is erg enthousiast en wil iedere keer mij 'helpen'. Ik heb dus wel het vertrouwen dat ze het een leuk cadeau vindt.

Heb je m'n winactie gemist van het boek van de Makkelijke Moestuin? Kijk dan even terug, nog 2 weken te gaan!

Discriminatie

Vorige week kwam in het nieuws dat Elbert Dijkgraaf de Tweede Kamer gaat verlaten. 2 weken daarvoor vertrok Nine Kooiman.

De overeenkomst in grote lijn: Ze willen meer tijd voor hun gezin.

Tot zover de overeenkomsten... (buiten dat ze een vergelijkbare tijd van zo'n 8 jaar in de kamer zaten).

Waar in de (sociale) media men eerder nog pittig (of soms bijna onbeschoft) reageerde over de keuze van Nine Kooiman, zijn de geluiden nu overwegend mild en respectvol (willekeurige link, ik had even een heleboel nieuwsberichten gelezen, het komt vrijwel allemaal op hetzelfde neer).

Zij: Mama van een jong kindje. Hij: Papa van een gezin. En daar is hét grote verschil. Als papa MOET je meer tijd bij je gezin doorbrengen (vandaar het ouderschapsverlof, de papa-dagen, enz.) en als mama MOET je meer aan het werk (liefst fulltime! Extra kinderopvangtoeslag wordt vrijgemaakt, zodat je samen fulltime aan de bak kunt en dat je als moeder ONafhankelijk bent...)

Afgezien van hoe je denkt over (fulltime) werken als mama, ik vond bovenstaand verschil opmerkelijk. Ik geloof niet dat de enige reden van dit verschil is dat dhr. Dijkgraaf meteen heeft aangegeven geen aanspraak te willen maken op de wachtgeldregeling. Wél denk ik dat het te maken heeft met de - in mijn ogen soms doorgeslagen - houding ten opzichte van werkende vrouwen.



Recent zag ik een uitzending met mw. Ingrid van Engelshoven. Prima als anderen fulltime werken, zelf geef ik de voorkeur aan parttime en zolang dit kan, wil ik graag deze vrijheid behouden. Ik kon me niet aan de indruk onttrekken dat zij het liefst had dat deze optie niet meer zou bestaan... Jammer! We proberen hier zuinig te leven, zodat we de keuze kunnen maken meer tijd te hebben met de kinderen, tijd voor vrijwilligerswerk, klussen rond het huis, enz. Waarom zou ik fulltime moeten werken om m'n kinderen bij de kinderopvang te brengen, het vrijwilligerswerk uit te besteden aan betaalde krachten en de klussen in en rond ons huis aan vakmensen over te laten? 'Dat is beter voor de economie...' Ach, dat ik slecht was voor de economie wist ik al. Ik vind het alleen jammer dat in de huidige maatschappij soms zo opdringerig wordt gedaan over dat vrouwen meer aan het werk MOETEN. Alleen diezelfde vrouwen worden ook verwacht in bijv. vrijwilligersfuncties, commissies op school, enz.

Uiteraard begrijp ik dat er genoeg situaties zijn waarin je als vrouw fulltime wilt/moet werken. Alle begrip voor en als het een 'moeten' is; heel veel sterkte toegewenst!
Ik doel allerminst op iemand persoonlijk, het gaat me alleen om de maatschappelijke tendens...

Zou er ooit nog een tijd komen waarin je niet vreemd wordt aangekeken als je gewoon thuis zelf voor je kinderen wilt zorgen? Enerzijds merk ik steeds meer 'ieder voor zich' in onze individualistische samenleving, tegelijkertijd worden dit soort dingen steeds meer opgelegd (denk maar aan het belastingvoordeel voor tweeverdieners ten opzichte van het belastingnadeel voor eenverdieners; nog even en iedereen MOET samen werken om rond te komen. Het zal toch niet ooit zover komen mag ik hopen voor al die mantelzorgers met een partner die vanwege ziekte of handicap simpelweg niet kán werken?!)

vrijdag 13 april 2018

Zonnig welkom voor vitamine D

Schreef ik eind januari al dat ik een veel te laag vitamine-D-gehalte had, belde ik afgelopen week nogmaals naar de huisarts. Inmiddels zijn we 3,5 maand verder en ik kan niet zeggen dat ik me stukken opgeknapt voel. Het vooruitzicht was dat ik me echt een ander mens zou voelen, nou nee, dat was het nog niet bepaald... 

Ehm, er bleek een foutje te zijn gemaakt. De huisarts in opleiding was vergeten het recept uit te schrijven :(. Ik ben naar huis gegaan met de dosis die genoemd werd en ben begonnen, maar dit bleek dus een zogenaamde 'onderhoudsdosis'. Ik had eerst een enorme hoeveelheid nodig om het tekort een beetje naar een normaal peil te brengen, maar dit was wel genoteerd in het systeem, alleen niet in een recept bij mij terecht gekomen... De dame in kwestie nam het zichzelf kwalijk, vond het erg vervelend, zelf ben ik nogal nuchter 'ach, kan gebeuren'... Dit gaat dan nog maar om vitamine D, er zijn ergere fouten die je maken kunt als huisarts (in opleiding of eenmaal gediplomeerd)
Maar gistermiddag dus meteen het spulletje alsnog opgehaald. Wekelijks 1 enorme dosis die tig keer krachtiger is dan de tabletjes die ik tot nu toe nam...

Over een paar weken ben ik niet meer te houden met extra energie :P... 

Zonder dollen; ik hoop echt dat het nu wel de betere kant op gaat, dit schiet niet op zo. Diep respect voor mensen die zich altijd moe voelen door een bepaalde vermoeidheidsziekte ofzo. Lijkt me echt heftig. Nu red ik het nog met een middagslaapje, op tijd naar bed of gewoon een dag bankhangen zonder iets te doen omdat ik geen fut heb, maar wat lijkt het me vreselijk als je jaar in, jaar uit met jezelf de worsteling tegen de vermoeidheid voert...

Steeds probeer ik toch nog iets te doen. Gisteren voor school bezig geweest, de schuur gebeitst voor 2/3, bijles gegeven en nog wat 'tussendoor-klusjes' zoals bijv. 1 of 2 dingen in m'n Marktplaats-shop zetten. Eind van de middag is het dan helemaal op, dus deze keer heb ik een blik soep gegrepen. Het is een beetje het 1 of het ander en daar probeer ik dan mee te dealen. Toch blij dat ik die schuur alvast een deel heb kunnen doen. Wie weet maandag verder en heeeel misschien voor de meivakantie al wel af... 

Met de moestuin gaat het goed, kiemen van de zaden die ik apart heb gelegd gaat ook top! Ik zal snel weer een fotoblog plaatsen... 

Leuk dat er zoveel mensen gereageerd hebben op de winactie. Ik ben he-le-maal verbaasd... Ik dacht 'er zullen wel zo'n 50 mensen reageren'... Dat werden er ietsje meer ;). Actie loopt nog tot en met eind april, dus mocht je het gemist hebben, reageer gerust alsnog!

Voor iedereen een goed weekend!

donderdag 12 april 2018

Deodorant marketing - daar zit een luchtje aan ;)...

Vorig jaar is de knop omgegaan voor wat betreft de aanschaf van verzorgingsartikelen; ik koop alleen wat ik op dat moment nodig heb. Voorheen ging ik naar de shop van de geel met rode letters en omdat daar stond 3 voor zoveel, nam ik standaard 3x deo, 3x douchegel, 3x tandpasta, 3x shampoo, enz. Gevolg; altijd hadden we veel voorraad (want voordat we aan de laatste begonnen, kochten we 3 nieuwe)... 

Inmiddels doen we het anders: Ik koop zelden verzorgingsartikelen. Zelf gebruik ik vrijwel niets meer, Peter wel en zodoende vroeg hij mij om weer wat dingen te halen. 

Deze onderstaande kwam ik tegen en heb ik speciaal even meegenomen om thuis te kunnen fotograferen voor op m'n blog...

Niet lachen:

WAT?! Een deodorant speciaal 'tegen zweten door stress?' Kan iemand mij het verschil uitleggen tussen:
- zweten door stress
- angstzweet
- zweten door inspanning voor fitness
- zweten door hard fietsen
- zweten doordat je regenpak niet goed genoeg ademt
- ???

Jaja, jullie dachten allemaal dat je alleen kon zweten of niet zweten, maar dat is dus niet zo. Er zitten gradaties in of in ieder geval verschillen... 

Nu maken we er gein over 'jaaaa, maar nu hebben we échte deo in huis hè, dus als je nog eens gestrest bent ;)...' 


Dit is niet de deo die hij altijd heeft, maar kwam het meest in de richting (en ik kies altijd wat ik zelf lekker vind ruiken ;)). 

Voor wat betreft de rest nam ik een 3-tal mee. 1x scheerschuim, 1x douchegel en 1x shampoo. Eenmaal thuis bleek dat hij altijd douchegel/shampoo hetzelfde gebruikte, dus ik had het zelfs nog goedkoop kunnen hebben door aan dat 3-tal 1 deo toe te voegen. Voor 16 euro en een beetje was ik klaar. Telt niet meer mee in budget, maar ik heb gemerkt dat - met minder voorraad - we zuiniger doseren. Het schijnt zelfs uit onderzoek gebleken te zijn dat je gemiddeld minder verbruikt wanneer je minder op voorraad hebt. Ik kan me er wel in vinden. Stel dat je er zaterdagavond achterkomt dat je laatste tube tandpasta vrijwel leeg is (en je was in de overtuiging dat je nog een nieuwe had liggen); ineens kan het hele gezin alsnog tanden poetsen op zowel zaterdagavond als zondagavond met diezelfde 'bijna' lege tube (en dan zie je pas hoeveel er eigenlijk in zit). Mogelijk dat je dan de 2e dag wel een schaar pakt en de tube openknipt, maar dat geeft niet. Alle beetjes helpen ;)...

Sowieso vind ik die 'zogenaamde diversiteit' in shampoo, douchegel, wasmiddel, enz. 'zogenaamde onzin'. Wasmiddel voor witte was, lichtbonte was, bonte was, gekleurde was, wolwas, fijne was, jeans, babywas, gevoelige-huid-was, enz, enz. Het lukt me nu om alles wat ik had steeds een beetje op te maken, omdat ik 7 jaar geleden echt dacht dat er verschil in zat. Nu weet ik dat er aan bijv. wasmiddel voor witte was vaak een middel om te bleken is toegevoegd en aan de anderen niet. Voor de luiers gebruik ik waspoeder voor witte was, voor de rest gebruik ik wat ik nu nog heb liggen (en dat is van alles wat). Zolang de voorraad strekt, daarna maak ik weer mijn eigen wasmiddel, dat beviel me prima :)... 


Hoeveel voorraad heb jij van verzorgingsartikelen en wasmiddel?