Pagina's

maandag 27 februari 2017

(Uit)lenen

2 weken geleden beloofde ik in mijn blog al dat ik een blog zou schrijven over (uit)lenen.

Zelf lenen we geregeld iets (uit). Toen ik even snel een lijstje maakte alvast ter inspiratie voor mijn blog, was ik een beetje verbluft... Ongelofelijk hoeveel ik eigenlijk (uit)leen, nooit zo bij stil gestaan...
"Delen is het nieuwe vermenigvuldigen..."
Een opsomming wat we hebben geleend:
Wiegje, co-sleeper, babyspullen (bijv. kruiken, hydrofiele luiers, kleertjes, groot voedingskussen, luieremmers), draagdoek, boeken, CD's en DVD's, boeken en tijdschriften, spullen voor taarten maken (draaischijf + mes en lettervormpjes), doopkleding voor Jochanan, trouwpak, hoedje voor een bruiloft, jas voor Christilène voor een bruiloft, positiekleding, videocamera, zaagtafel en bovenfrees, zware soldeerbout, grondboor, laserapparaat voor schutting plaatsen, beamer, ringbandmaker, lamineerapparaat, klapstoelen, auto, klosjes garen, houten slee en nog veel meer...

"Wees een zon in 's naasten leven, zij zal tot u haar weerschijn geven..."
En uitgeleend:
Auto, aanhanger, autostoel, Tomtom, fiets, SD-kaartjes, USB-sticks, laptop, (tuin-)gereedschap (bijv. boormachine, bezem, schuurmachine, enz.), tuinstoelen, verlengsnoer, sneeuwschuiver, vuurkorf, mixer, blender, slingers, Tupperware bakken, citruspers, waterkoker, koekjesvorm, koffiekannen, mobiele kookplaat, vormen voor stapeltaart, koeltas + krat, kinderwagen, spelletjes, puzzels, (fluit)boeken en tijdschriften, CD's en DVD's, wasemmer, reiskoffer, onderrok van m'n bruidsjurk, schoenen, baret, stropdas, andere kleding, ketting + armband van m'n bruiloft, tafels, kolf, lamineerapparaat, labelwriter, statief, camera, kartelstofschaar, lockmachine, naaimachine, geboorteNijntje, wasbare luiers, Dentinox en nog veel meer...

"Wie goed doet, goed ontmoet..."
Maar ook leende ik diensten (uit), bijv. oppassen en koken, autowassen, bouwen/verbouwen over en weer. En natuurlijk niet te vergeten de bibliotheek en ruilwinkel waar ik veelvuldig gebruik van maak...

Waar denk ik over na voordat ik iets (uit)leen?
- Is het vervangbaar? Spullen met (grote) emotionele waarde leen ik niet uit. Denk hierbij aan het eerste kledingsetje van de kinderen bijvoorbeeld)
- Kunnen we het voor een bepaalde tijd missen?
- Wanneer komt of gaat het terug?(maak hier evt. heldere afspraken over)
- Aan wie leen ik het uit? (zelf noteren we van wie we iets lenen of aan wie we iets uitlenen. Simpelweg omdat we het te vaak vergaten. We misten een DVD-serie of een bepaald boek en konden niet meer bedenken aan wie we het hadden uitgeleend... Het kwam vanzelf weer terug, maar het duurde soms zo lang voordat het terugkwam, omdat anderen er ook niet meer aan dachten ;)...)
- Hoe voorkom ik dat het kwijtraakt?

"Delen is het nieuwe hebben."
Daarbij hebben we voor onszelf nog als stelregel: Doe NIET alsof het van jezelf is... Huh? Ja, het staat er echt. Ik bedoel: Doe alsof het van de ander is. Wij willen juist op spullen van anderen nog zuiniger zijn dan op onze eigen spullen...

Nog een leuke tip: Kijk eens op Peerby voor het (gratis!) lenen van spullen. Van een ski-uitrusting, reiskoffer, slaapzak tot (tuin)gereedschap, naaimachine, keukengerei en kinderspeelgoed. Je kunt het zo gek niet bedenken of je kunt het wel lenen in je buurt...

Voor het huren (let op: Dit kost dus geld, het is geen gratis lenen) van een auto kun je terecht bij Snappcar of Greenwheels. Zelf heb ik hier niet eerder gebruik van maakt. Goedkopere of gratis mogelijkheden zijn natuurlijk carpoolen of liften.

Ik vind het leuk om te lenen en uit te lenen, gewoon om niet alles zelf te hoeven hebben. Maar het allerleukste vind ik natuurlijk dat het gratis is... M'n volgende idee: Een huis 'lenen' en ons eigen huis 'uitlenen'... Oftewel; huizenruil :). Lijkt mij geweldig, maar ik weet niet of Peter er zo om staat te springen ;)... Nog maar eens in de groep gooien tegen de tijd dat het hier vakantie wordt :)...

En de laatste mooie uitspraak rondom dit blog-thema:

"Als je tevreden bent met weinig dan bezit je veel..."



zaterdag 25 februari 2017

Week 8 - resultaat

Week 8 ligt alweer achter ons, wat vliegt de tijd zeg! Ik at achterliggende week veel uit de vriezer. Gewoon even een opsomming: 

Bieten met een appeltje, met gehakt en aardappels

Babyhapjes maak je gemakkelijk zelf:

 Vriendinlief kwam een dagje eten en we aten wortels met rijst. Er bleef behoorlijk wat rijst over, dus het bleef in de koelkast staan. 'Wat wil je ermee?' was Peters vraag. Hmm, ik had er niet echt een plan mee. Toen ik een keer 's middags bij een RD-lezeres stofjes mocht ophalen (hierover in een latere blog meer; en ik wil niet ondankbaar doen, maar voor nu heb ik even genoeg, dank iedereen!), maakte hij 'rijst-ballen' of hoe je het ook noemen wilt. Ik zal hem nog een keer om het recept vragen. Zo zag het eruit:

Door de paneermeel:

In een pan met zonnebloemolie (het lijken wel februari-oliebollen ;))

 Het resultaat:

Ik maakte er wat satésaus bij en wat hebben we gesmuld...

 We aten die dag zuurkool (het ovenschotel-recept van mijn mama hoop ik volgende week ofzo even te plaatsen), maar doordat die rijstballen er onverwachts bijkwamen, hadden we veel te veel. We bewaarden dus de zuurkool en de ballen in een ovenschaal en aten er de volgende dag weer van. Kliekjes kunnen zo superlekker zijn!!

 Jochanan kreeg wat ananas/banaan/brood/melk een bakje. Staafmixer erdoor en smullen maar... 

En zoals ik maandag al zei, kreeg ik gisteravond eters. We aten maar liefst met 20 personen! En zo zag dat eruit:
10 kg aardappels, 4 kg winterpeen, 2 kg uien, 1 kg andijvie, 2 zakken boerenkool, 7 rookworsten, 1 kg gehakt, 2 pakjes spekjes en 2 potten zilveruitjes. 

Zelf eten we nooit vla, omdat Peter en Christilène niet tegen koemelk kunnen, maar nu sloeg ik 6 pakken in. Samen met 2 bussen slagroom en wat gekleurde spikkels (die had ik nog) konden we lekker eten.

Na een ochtend schillen was ik al een eind op weg met de aardappels (nog niet klaar). Van mijn moeder leende ik de 10-liter pan, omdat ik te kort kwam aan mijn eigen pannenset.

Winterpeen: Hiervoor keek ik online waar het het goedkoopste was. De markt viel me de laatste 2 keer vies tegen. Nu zag ik de volgende prijzen: Jumbo - 1,27/kg, Deka en Aldi 0,99/kg en AH 0,89/kg. Ik besloot dus naar de laatste te gaan. In de winkel zag ik op het kaartje 0,85, dus ik dacht nog 'mazzeltje'. Bij de kassa werd het 0,89, dus ik besloot naar de info-balie te gaan. Hier kreeg ik weer 15 cent terug ;)... Totaal dus 1,67 bespaard op alleen de winterpeen!


Ook m'n oliebollenbak van Tupperware kwam goed van pas voor het mixen van de grote hoeveelheden stamppot. 

We hebben niet een superklein huis, maar 20 eters vergt enige creativiteit. We haalden de tuintafel en een extra kantinetafel van boven, zetten alles diagonaal neer, legden een goudkleurig wegwerptafelkleed over alle tafels (had Peter over van het Kerstdiner van de jeugdvereniging, ze gebruikten er maar 1 i.p.v. 2, dus de andere was mee teruggekomen toen), we vulden kannen met siroop en water, zetten een heleboel pannen met eten op tafel, alle stoelen die we hebben erbij, inclusief 3 kinderstoelen voor de allerkleinsten en we vroegen of de eters zelf nog 4 krukjes mee konden nemen. En ziedaar:


'Er gaan veel makke schapen in een hok'... We hebben het erg leuk gevonden! Na het eten speelden de kinderen in het speelhoekje (de enige plek waar geen stoelen en tafels stonden ;)) en wij dronken heerlijk koffie/thee/fris met een plak cake (ook uit de vriezer, die had ik laatst al gebakken. Weer een recept voor op m'n bloglijstje: Ik maakte havermout-banaan-cake en appel-rozijnen-cake). En voor de liefhebbers was er nog een dotje slagroom over... 

Toen onze gasten weg waren, hebben we lekker opgeruimd, de vaatwasser aangeslingerd, nog wat grote pannen afgewassen en voordat het half 9 was, was alles al bijna weer aan kant... 
Voor herhaling vatbaar!

En wat nog superlief was (maar echt niet nodig! - dat heb ik ook gezegd): De visite nam vers vlees mee dat ze zelf hadden laten slachten. Vroeger thuis deden we dit ook geregeld en m'n herinneringen eraan zijn dat het superlekker was! Ik heb nu niet zo'n grote vriezer, dus voor mij is bijvoorbeeld 100 kg vlees echt geen optie, dan moet ik iedere dag even op pad voor een brood, daar begin ik niet aan. Nu kon ik echter bijna een hele la volgooien, ik voel me een rijk mens!! Hier gaan we echt van genieten, mmm ik heb er nu al zin in...

De balans opmakend: Ik kwam net wel/net niet uit met m'n budget. Ik kwam om precies te zijn 9 euro en 52 cent 'tekort'. Maar, dat lijkt me niet gek na bovenstaand verhaal. Uiteraard biedt dit een uitdaging voor de boodschappen van volgende week. Budget: 40 euro en 48 cent... Ik ga er vanuit dat dit gaat lukken. 1 dag zijn we i.v.m. de vakantie bij m'n ouders en voor 2 dagen heb ik nog eten in huis. Ik krijg nog wat logés, dus het wordt vast gezellig! 

Zo zie je maar: 50 euro per week voor eten met 4 personen kan écht! Ik doe nl. ook nog veel meer dingen uit die 50 euro, totaal heb ik in de achterliggende 8 weken bijna 60 euro uitgegeven aan shampoo, wasmiddel, kinderkleding, cadeautjes, enz. Toch gemiddeld 7,50 per week. Nu zal ik de laatste zijn die beweert dat het met 4 volwassen eters makkelijk is, ik verwacht dat je dan erg creatief moet zijn. Wij hebben 'geluk' dat we niet roken, geen alcohol drinken en dat we bereid zijn om dingen in te leveren, zoals doordeweekse grote koeken/zakken chips en frisdrank. Tegelijkertijd koop ik nog steeds luxe dingen als afbakstokbrood, duurder brood en vlees. Als ik zou moeten leven van minder geld, zou ik starten met het halveren van de vlees- en kaasconsumptie in ons gezin. Dit slokt zeker zo'n 25% van ons weekbudget op. En afsluitend; als je jezelf uitdaagt om bijv. rond te komen van 100 euro per week terwijl je voorheen minimaal 250 euro kwijt was, vind ik dat al een hele prestatie, ondanks dat het budget dubbel zoveel is als mijn eigen budget. 

Voor iedereen die vakantie heeft: Een fijne vakantie! En anders sowieso een fijn weekend :)...

woensdag 22 februari 2017

'Knip, knap, zegt de schaar...' - Haren knippen

Peter en ik gaan altijd naar de kapster, al jarenlang. Heeeeel vroeger knipte mijn moeder mij, later kwam er een thuiskapster (we kregen meer 'eisen', zoals 'laagjes'...). Onze ervaringen met kapsters zijn zonder meer positief. Alleen nu ik mezelf voor de uitdaging stelde om ook het haren knippen in het budget van 50 euro te laten vallen, werd het een regelrechte uitdaging.

Inmiddels zo'n 2 jaar geleden had ik besloten om zelf te gaan knippen toen ik een kappersschaar voor maar 5 euro kocht in een pop-upstore. 1x probeerde ik het, ik werd al snel zenuwachtig, gooide het bijltje (lees: de schaar) erbij neer... Ik wilde eerst een cursus gaan volgen, gaf mezelf op, maar de dame in kwestie hield op met cursus geven, dus het 'feest' ging niet door...

Toen was het begin januari en Peter moest hoognodig naar de kapper... Ik opperde voorzichtig dat ik het wel weer zelf wilde proberen. Hij vond het prima en ik keek een filmpje op Youtube... (Tijd voor nog snel volgen van een cursus had ik echt niet meer en geld had ik er nog even niet voor over, omdat ik het liefst eerst zelf even wilde proberen, ervaren en kijken hoe het zou gaan...) Er staan veel filmpjes op internet, zowel Nederlands-, Engels- als anderstalig, maar met duidelijke beelden. Voor allerlei soorten modellen zijn er ook allerlei filmpjes, bijv. wat langer haar, korter haar, enz.

Het resultaat was dat ik dus aan de slag ging... 2 oude lakens; 1 op de grond en 1 als kappersschort met een knijper, de laptop op tafel met een filmpje (de draadloze muis bij Peter in de hand ;)), en een krukje om op te zitten... Oja en niet te vergeten: De SCHAAR...

Ik vond het wel spannend, ik geef het toe, maar het idee was dat ik het zou proberen en hij anders alsnog naar de kapper zou gaan... Het filmpje duurde maar zo'n 20 minuten, maar ik deed er maar liefst 1,5 uur over, ik ben nogal perfectionistisch...

En, het lukte :)...




Ik heb geen tondeuse en misschien ga ik deze nog een keer aanschaffen in combinatie met een cursus, wie weet... Voor nu zal ik dus iedere 6 tot 8 weken het gewoon met mijn super-spot-goedkope kappersschaar doen... 

En; mijn broertje merkte op 'Hé, Peter, heb je je haar geknipt??' Ahh, ik was natuurlijk best een beetje trots ;)...

En over de titel; Dit is wat ik me nog herinner van uuuuuuuren luisteren naar casettebandjes als we onderweg waren naar familie :)... Jullie kennen het vast wel...

maandag 20 februari 2017

Week 7 - restant

Ongelofelijk... Mijn blog 'ontplofte' vorige week na mijn blog over Hyperemesis Gravidarum... Uit het hele land kreeg ik reacties via Facebook, email en in de blog... Wat een verdriet, wat een zorgen, maar vooral: Wat een herkenning... Veel mensen mailden hun verhaal, waren blij met wat ik geschreven had, voelden zich begrepen, herkenden hun eigen verhaal, enz. Duizenden keren werd mijn blog gelezen, ik wist niet wat me overkwam... 
Bijna alle berichten zijn - met het schrijven van deze blog - inmiddels beantwoord, maar daarom liet deze blog even tot vanavond op zich wachten, want het waren drukke dagen ;)... 

Oja en tussendoor iets: Mensen vroegen mij hoe ze mijn blog konden 'volgen'. Zelf had ik geen idee, maar per toeval kwam ik het tegen in het programma. Ik heb het dus toegevoegd rechtsbovenin. Je kunt klikken op 'volgen' en zo krijg je een update wanneer ik een nieuwe blog heb geplaatst. Ik heb geen idee of je daar bijvoorbeeld een Google-account of Gmail-account voor nodig hebt. Test het maar even en anders is het meestal zo dat ik 3x per week een blog plaats, dus 1x per 2 dagen even kijken ;)... Er hebben al mensen gevraagd of ik een Facebook-pagina hiervoor wil aanmaken. Hmm, nog niet zo'n zin in... Ik ben niet zo trouw in dat soort dingen denk ik... Ik ben bang dat ik het dan weer vergeet en dat ik het niet kan volhouden. Om teleurstelling te voorkomen heb ik voor nu besloten om het bij bloggen en mogelijkheid tot volgen te laten en geen aparte Facebook-pagina ervoor aan te maken... Wie weet in de toekomst ;)...

Vorige week kwamen er - zoals verwacht - nog wat uitgaven bij...

Nl. 2 pakken koffie voor 7 euro. M'n mams belde op of ik nog nodig had, ze ging naar de Deka en daar hadden ze 'onze' koffie in de aanbieding... Peter drinkt uitsluitend Douwe Egberts, oftewel, daar besparen we niet op. Dat kost veel geld, maar moet wel binnen het budget. Ik had nog bijna 25 euro over, dus 7 euro kon er wel af. 


Ook kocht ik nog waspoeder. Slechts 2,50 voor 2,5 kg! Wauw, dat is echt niet veel. Bij Jumbo betaal je voor bijna 2,5 kg 4,38 en bij Aldi 3,69 voor ruim 2 kg. 

Prijs per kg dus 1,80 (Jumbo), 1,82 (Aldi) en mijn poeder iets meer dan de helft daarvan, nl. maar 1 euro per kilo... 

Voor mensen rondom Rotterdam: Dit wasmiddel is te koop bij 'In de Gouwstraat'. Zelf wasmiddel maken is natuurlijk nog goedkoper, maar niet iedereen heeft hier tijd voor, dus ik deel graag deze 'gouwe tip' ;)... Mochten er mensen uit mijn omgeving (Veluwe) interesse hebben in dit wasmiddel, stuur me even een email (adjemusic@gmail.com) en als je er geen haast mee hebt, kan ik het een keer voor je meenemen als ik die kant weer op ga. Je steunt er zelfs nog het goede doel mee (zie website).

Update: Een lezeres merkte op dat bij Jumbo ook poeder van 1,08/kg te koop is. Goed gezien! Via deze link vind je dat waspoeder. Ik heb deze bij mijn Jumbo de vorige keer dat ik het kocht (alweer enkele maanden geleden) niet gezien, toen was het gewone Jumbo huismerk de goedkoopste. Misschien nieuw in het assortiment of verkrijgbaar bij de grotere Jumbo. In ieder geval een mooie tip voor degenen die niet in de buurt van Rotterdam wonen... Dank voor de oplettendheid!

Oja en ik ging vorige week even langs bij mijn vriendin (die helaas ook kampt met Hyperemesis Gravidarum :(...) Ik bedacht dit pas donderdag, wilde vrijdag in allerijl dus nog een kleinigheidje maken omdat we zaterdag al op tijd op pad zouden gaan... 

Wat maakte ik?

Een 'psalmen-pot'. Psalmen is een boek in de Bijbel en hieruit heb ik bemoedigende teksten geselecteerd voor haar. Voor iedere week 1. Alles had ik nog liggen...

Een konijnenoren bijtring in mintgroen. Restje was net te weinig, dus oortjes zijn een cm korter ;)...

Een mok 'Opkikker!' uit mijn cadeaubox (ik heb een grote box met allerhande cadeautjes, bijv. kleurboekjes, babycadeautjes, enz.) Altijd makkelijk om snel iets voorhanden te hebben.

Ze had me verteld dat ze veel mintgroen had, dus ik maakte een nieuwe rol inpakpapier open van Ikea en pakte het in. Ik had nog graag een leuk lintje per pakje willen doen om het nog iets mooier te maken, maar de tijd was echt op, dus ik nam het mee.

Totaal dus nog  ong. 10 euro over voor komende week. Die zal ik nodig hebben, want we gaan vrijdag supergezellig bij ons thuis eten met maar liefst 20 (!!) personen... Het plannetje ligt al klaar, nl. stamppotten-maaltijd. Ik heb er echt superveel zin in :)... We willen onder geen beding dat onze gastvrijheid 'lijdt onder' ons budget en tot nu toe blijkt het geen enkel probleem. Op de koek-klucht na dan... OK, ik geef het toe ;), hahaha :)...

Fijne (werk)week allemaal!






donderdag 16 februari 2017

Hyperemesis Gravidarum

De term 'recycleren' betekent kleding recyclen, daar zullen de meesten wel achter zijn, maar wat er nu als titel boven m'n blog staat, zal voor de meesten lijken als een term uit je spambox...

Nee, dat is het niet. Het is de benaming voor de ziekte die ik 2x heb moeten doorstaan tijdens mijn zwangerschap. Bewust heb ik geen foto's van mezelf tijdens deze periode in deze blog opgenomen. Ik schaam me niet voor mijn ongekamde haren of pyjamaweken, maar ik weet dat dit bij een bepaalde groep lezers gemengde gevoelens kan oproepen waarvan afschuw er 1 is. Ik was te ziek voor een fatsoenlijke foto...

Vandaag is Jochanan precies 6 maanden. Wat zijn we dankbaar voor hem en natuurlijk ook voor Christilène, dat voorop gesteld. Toen ik echter vanmorgen mijn lieve vriendin met dezelfde ziekte aan de telefoon had, herkende ik weer zoveel onkunde, onbegrip en alles wat erbij komt kijken, dat ik besloot er een blog aan te wijden... Gewoon, even tussendoor, om een hart onder de riem te steken voor iedereen die er midden in zit, maar vooral om te laten zien aan de omgeving hoe heftig de impact van deze ziekte kan zijn op ALLES, ja, echt op alles...



Wat houdt het in?
Hyperemesis Gravidarum, kortweg HG, staat voor extreme zwangerschapsmisselijkheid/braken in de zwangerschap. Geen 'ochtend'-misselijkheid dus...

- Iedereen is weleens misselijk
- 't Is een gezonde ziekte, hoor!
- Zwanger, wat LEEEEUUUUUKKKK!!!! Van harte gefeliciteerd!!!!!!!!
- Je moet gewoon doorzetten net als ik, dat helpt
- Niet de hele dag op de bank hangen hoor, je zou er misselijk van worden
- Even naar buiten gaan, frisse lucht doet altijd goed
- Weet je wel zeker dat je zwanger bent? Ik zie helemaal niks. Zit het niet gewoon tussen je oren?
- Joh, je neemt toch geen medicijnen?! Wat zijn daarvan wel niet de effecten voor je kindje?? Dat risico zou ik noooooooit nemen, dan maar misselijk zijn, ik heb het er graag voor over...

Deze waslijst met (voor)oordelen kan nog aangevuld worden met 1000 andere dingen, dit is maar een mini-selectie, anders zou ik tientallen blogs moeten vullen. 

Wat gebeurde er?
Ik was extreem misselijk en spuugde veel. Niet weinig, maar veel. En vaak... 30x per dag was geen uitzondering. Als ik doodstil op bed bleef liggen, ogen dicht om de prikkels te beperken en het gordijn minimaal half dicht kon ik het soms reduceren tot 25x per dag. Vaatwasser leegruimen - 3x spugen, naar beneden 'lopen' (lees: zittend van de trap als een kind dat pas kan lopen) met een emmer, want anders zat alles eronder, haren kammen - spugen, overeind komen uit bed omdat je naar de wc moest (dat gebeurde sporadisch, want door het vele spugen viel er weinig te plassen) - spugen en zo kan ik nog wel even doorgaan. 

Wie wil er nu met Kerst in het ziekenhuis liggen? Niemand. Maar soms is er geen keuze...
Het ziekenhuispersoneel heeft echt hun best gedaan zoals je ziet... Ook was er een heus 'kerstmenu'. Voor mij helaas niet weggelegd op dat moment, maar zonder meer erg lief bedoeld.
Bij zwanger zijn denk je aan met een dikke buik babykleding shoppen. Niet aan: De wc als je beste 'vriend', bed van thuiszorg in de kamer, rolstoel voor de noodzakelijke bezoeken naar de gynaecoloog met een zakje in je jaszak voor het geval dat... Ook denk je niet aan sondevoeding, infuus, ziekenhuisopname, afvallen - veel afvallen, witte jassen aan je bed, enz. Je denkt niet aan Nutridrink, cola of andere suikerhoudende dranken (foeiiii, dat mag écht niet in je zwangerschap, dat is slecht voor je baby!!)...

Je denkt aan multivitamine-supplementen, foliumzuur, schijf van 5, veel fruit eten, niet roken, geen alcohol; want... je hebt alles over voor de gezondheid van je kleine erwt.

Maar: De praktijk is dat ik van 1 pilletje multivitamine incl. foliumzuur wat me opgedrongen werd het écht te proberen zo doodziek werd en hier zo van ging spugen dat ik geen keuze had; die multivitamines bleven in m'n nachtkastje... Roken heb ik nooit gedaan (astma), alcohol houd ik niet van, maar schijf van 5 en fruit was een no-go... Gelukkig begrepen de diëtistes dat ook. Hun advies: Eet wat je eten kunt, gezond of ongezond maakt niet uit, als je maar iets binnen kunt houden...

Bord met lekkers van mijn allerliefste. Vrijwel alles heeft hij zelf opgegeten met Christilène, maar het gebaar was zo ontzettend lief... Ook hun Kerst was anders dan verwacht. Ik waardeer hun onvoorwaardelijke steun en liefde enorm!
Voor alle diëtistes die dames met HG in hun praktijk krijgen: Ga niet zeggen dat ze vooral gezond moeten eten (dat dat het beste is snappen ze zelf ook wel) en zeg ook niet dat ze minimaal 2,5 liter drinken moeten, omdat door het spugen er teveel uitkomt. Voor iemand die misselijk is, is een liter al niet op te brengen, laat staan de strijd aan te moeten met 2,5 liter. Zo deprimerend :(...
Ik wist dat ik niet verder af mocht vallen en bleef steken op 49 kilo (gelukkig maar, want met een lengte van bijna 1,70 is dit veel te weinig als je bijna op de helft van je zwangerschap zit...) Uiteindelijk kon ik met 36 weken nog steeds m'n kleding van voor de zwangerschap aan en met ruim 41 weken is Christilène gezond ter wereld gekomen. Voor zover het nu lijkt, is ze gezond en Jochanan ook. Er is bekend geworden door onderzoek dat kinderen van HG-mama's grotere kans hebben op allerlei dingen i.v.m. je ondervoeding tijdens de zwangerschap. Ik probeer het los te laten en in het vertrouwen te leven dat God weet wat goed is voor onze kinderen.


En wat gebeurt er dan? Veel mensen kunnen het niet geloven. Bijna alle mensen weten niet wat het is (op een enkeling na die het zelf heeft meegemaakt). Hoe goed bedoeld ook: 'Ik heb voor een jaar terug een stevige griep gehad, ik weet precies wat je meemaakt...' 
Nee, ook die mensen begrijpen het niet... Je raakt compleet uitgeput en je voelt je radeloos. Toen ik Christilène uit bed wilde halen en uit het ziekenhuis was teruggekomen (ik was een week of 6 zwanger van Jochanan) viel ik iedere keer flauw. Om te voorkomen dat ik tegen de muur viel en een forse smak maakte, kroop ik naar haar kamer. Met dat ik het schrijf, schiet ik vol :(. Ik weet nog hoe ellendig ik me voelde. Ze huilde in bed, ik wilde naar haar toe, viel flauw tegen de muur en huilde ook. Wat voelde ik me machteloos, onbeschrijfelijk...

Abortus is gelukkig voor veel mensen taboe. Zelf ben ik blij dat ik nooit met de gedachte heb rondgelopen, maar: Ik heb meerdere mensen ontmoet die geen keuze hadden (je hebt altijd keuze, hoor ik anderen roepen - NEE, soms is er GEEN keuze!). Ze zouden het leven verliezen als het kindje niet werd weggehaald. Ongelofelijk, wat een verdriet, wat een gemis moeten die vrouwen met zich meedragen... Voor iedereen die dit leest: Bid voor hen zonder te oordelen. Alvast bedankt namens hen allemaal!

Voor de partners (klein stukje gastblog van Peter): Wees lief, haal alles wat ze eten wil (en incasseer bij thuiskomst 'nee, ik heb geen zin meer')... Varieer... Zorg dat het er lekker uitziet (leuke prikker, slagroom, chocovlokken, enz. Ook al eet ze er niks van, doe je best!) Neem alle huishoudelijke taken over wat je kunt of wat je niet kunt (alles valt te leren). Spuit je deo en andere luchtjes op een plaats waar ze de hele dag niet hoeft te zijn. Zorg dat je er bent, zeg zoveel mogelijk afspraken af. 
Accepteer hulp van anderen (het beste/moeilijkste wat ik heb moeten doen tijdens onze 2e zwangerschap)! 
Een lief cadeautje van mijn broertje en schoonzus. Pas weken later kon ik het lezen, tot die tijd was iedere inspanning me teveel. Toch nog superdank, ik heb het erg gewaardeerd!
Omstanders/familie: Houd je mening voor je over wat we zouden kunnen proberen qua eten/medicijnen/enz. als je het zelf niet hebt meegemaakt. Klinkt hard, maar er is niets zo frustrerend als voor de 100e keer de tip krijgen 'probeer 's morgens voordat je opstaat eens een cracker...'
Ter indicatie: Veel van ons gebruiken hele zware medicatie (bijv. Zofran; dit krijgen kankerpatiënten tijdens hun chemokuren tegen de misselijkheid!), geloof me: Een cracker helpt niet... En muntthee of gemberthee ook niet...

Help waar je kunt: Breng een kindje naar school, pas een keer op, doe de boodschappen, stofzuig het huis, ga een keer op bezoek (niet iedereen kan dit aan, dus vraag het even en spreek het vooral af, ga niet zomaar langs en accepteer wanneer je op het allerlaatste moment gebeld wordt dat de dame in kwestie het niet ziet zitten...)
En voor de mensen die we zijn kwijtgeraakt: Jammer dat het zo liep. Jammer dat onze band zo flinterdun bleek dat zoiets als een zwangerschap zorgde voor totale verwijdering. Wat ons betreft was het niet nodig geweest. We hebben geleerd 'wie zegt je vriend niet meer te zijn, is het nooit geweest...'
We hebben ook veel mensen van een hele andere kant leren kennen. Van alle kanten kregen we (ongedacht) hulp en zelfs hebben we een vriendin aan ons netwerk mogen toevoegen. Meis, je betekent veel voor me en voor onze kids, je kwam precies op tijd, gewoon dankjewel voor alles dat je voor ons deed en nog doet. Love you!!
Je snapt 'em wel ;)...
Dan, afsluitend: Wat zouden we geweest zijn zonder de hulp vanuit onze kerkelijke gemeenschap tijdens deze perioden? Er is massaal gebeden, bij Christilène kreeg ik maar liefst 300 kaarten in mijn ziekteperiode (waarvoor dank!), bij Jochanan kwam een team van maar liefst 35 vrijwilligsters van jong (16/17 jaar) tot oud (boven de 70) helpen. Iedere dag was er tussen 9 en 13 iemand die Christilène uit bed haalde, aankleedde, met haar ontbeet, de was deed, enz. Ze legden Christilène in bed en om 15u kwam er weer iemand. Diegene haalde Christilène uit bed, kookte eten en wachtte op Peter of legde tegen 19u Christilène in bed. Niet in woorden uit te drukken hoe goed dit ons heeft gedaan. Zelfs toen ze griep had en ik huilend mijn vriendin opbelde om 14u omdat we samen zaten te spugen, werd er in allerijl voor de rest van de week gedurende de hele dag hulp geregeld. Mensen die oppasten, eten kookten, met me naar het ziekenhuis gingen, de was deden, een kaartje stuurden, en nog veel meer, maar bovenal: de mensen die voor me hebben gebeden: Nogmaals heel heel hartelijk bedankt voor jullie steun, zowel in gebed als ook praktisch!

En niet te vergeten de dames van Facebook: Meiden, wat een ellende dat we allemaal in hetzelfde schuitje zaten. De ene in mindere mate dan ikzelf en de ander een heftiger vorm van HG. Veel sterkte voor jullie allemaal! Voor de dames die hun kindje verloren: Ik huil met jullie mee, wat is er veel geleden in het achterliggende jaar :(... Ik bid voor jullie. Houd vol als je er nog middenin zit of als je last hebt van de nasleep. Ik hoop dat de zon weer gaat stralen voor jullie!! Een dikke knuffel voor jullie en jullie beebs (klein of groot ;))...

woensdag 15 februari 2017

Weekmenu en boodschappen - week 7

Zomaar zag ik een bericht afgelopen zaterdag op de weggeefhoek met hydrofiele luiers in blauwkleuren. Een aantal mensen hadden anderen erop geattendeerd, maar toen er nog steeds niemand had gezegd 'graag' reageerde ik dat ik wel het kon gebruiken als reserve. (Als erbij staat 'voor iemand die het goed kan gebruiken', reageer ik nooit. Mijn challenge is vrijwillig en er zijn mensen die het heel slecht hebben, zij gaan voor vind ik. Dit stond er echter niet bij, dus ik kon reageren...) Ik mocht het ophalen en ziedaar; 6 stuks:

Ik gebruik ze als luiers of handdoeken. Je kunt er ook wasbare billendoekjes van maken of snoetenpoetsers of broodzakken of andere dingen ;)...

Vorige week zaterdag was het krap of ik genoeg brood had tot en met maandag. Toch maar even naar de winkel, terwijl mijn budget van vorige week op was. Ik besloot alvast een 'aanslag' te doen op het budget van deze week, omdat ik wist dat ik niet het hele budget nodig had deze week.

Kosten vorige week van budget van deze week: 10,81 (Aldi).
Deze week: 4,83 (Jumbo) en 9,80 (Aldi)

Totaal dus: 25,44.

Mijn weekmenu ziet er als volgt uit:
Maandag: Aardappels met bieten en gehaktballen
Dinsdag: Hartige preitaart
Woensdag: Chicken to night saté met kip en prei/kastanjechampignonsmix. En zilvervliesrijst
Donderdag: Stamppot wortels met gehakt of kipgehaktsnitzel (omdat ik dat allebei nog in de vriezer heb)
Vrijdag/zaterdag: Mie met kipfilet, ui, saladeui, wortel, prei en kastanjechampignons (we koken voor 2 dagen)

Vorige week had ik al fijn groenten ingeslagen en ik wil altijd iets in de vriezer hebben. Gewoon handig als er onverwachts iemand komt eten, ik geen tijd heb om naar de winkel te gaan, enz.

Totaal dus bijna de helft over van m'n budget van deze week :). Ik 'scoorde' nog andijvie bij Jumbo. De kroppen waren om te huilen, zo slap (De foto is te laat genomen, de anderen had ik al versneden, dit was nog de beste en Peter maakte snel een foto...) .


Ik vroeg dus om een nieuwe en toen de jongen de andere kroppen met een slappe smoes 'ja, met dit weer wordt het zo snel slap...' uit het vak haalde, vroeg ik hem of hij die weg ging doen. Ja, hij dacht van wel. Ik heb gevraagd of ik ze mee mocht nemen. Dat moest nog even overlegd worden met de manager. Officieel mag dit natuurlijk niet, maar gelukkig kreeg ik het mee.


Echt jammer dat zulke dingen in de kliko belanden... Wel jammer dat het al zeker de 10e keer is dat ik iets aantref wat echt slecht is (bijv. half beschimmelde sinaasappel, rotte appel en dan niet een miniplekje). Ik realiseer me dat dit soort dingen er gewoon tussendoor schieten, dit kan nooit 100% gecontroleerd worden. Alleen houd je dan in ieder geval aan je eigen regels... Het schijnt nogal verschillend te zijn per Jumbo, maar bij ons zijn ze er dus echt niet goed in. Ik hoorde al eens iemand die er gewoon naar vroeg 'ik krijg dan toch een verstas?' Ik vind dat je groot gelijk hebt. Zelf vraag ik er niet naar. Die mensen worden ervoor opgeleid, dus zouden ze het onderhand wel kunnen weten waar ze voor staan. 1 keer heb ik me plaatsvervangend geschaamd voor de reactie van de medewerkster toen een 4e klant in de rij bij een volgende kassa werd geroepen (zelf stond ik als 5e nog achter hem) en ze begon met afrekenen. Hij zei 'ik hoef niet af te rekenen, hoor, want ik was de 4e...' Haar reactie 'o, ehm... moment, dan bel ik even en vraag ik even de camerabeelden op...' Hoe genânt kun je het hebben... Gelukkig redde een collega de penibele situatie door te zeggen dat hij inderdaad de 4e was en zij het gezien had. Ik heb meteen eroverheen gezegd 'dan heb ik geluk, want ik was de 5e...' En inderdaad, ook ik kreeg mijn boodschappen gratis mee...

Dus: Hallo Jumbo, iets met 7 zekerheden. Lesje voor de medewerk(st)ers: Lees HIER even de regels die jullie zelf hebben opgesteld... En uiteraard houd ik me aanbevolen voor een verstas de eerstvolgende keer dat ik iets aanbied; jullie snappen dat met een budget van 50 euro zoiets van harte welkom is... *ahum*

Nougoed, wat saladeui in de bovenste 2 voor o.a. de mie voor komende week en nog een keer ergens voor. 3 bakken andijvie voor stamppot waarvan er 1 naar m'n vriendin ging. Overigens; ik winkel graag bij Jumbo en zal het niet laten om er wekelijks even langs te gaan voor de boodschappen die ik bij Aldi niet kan krijgen. Ik vind het zonder meer een fijne winkel, maar de '7-zekerheden-service' is in mijn filiaal afwezig. 

En de klucht van week 7... Onverwachts kreeg ik visite en ik keek maar had geen koek meer. Cake zat nog in de vriezer, maar voordat ik een hele cake 'even' ontdooid heb... Ik zei dus dat ik geen koek had en deelde soepstengels, o, o, wat erg... Ik schaamde wel een beetje, maargoed gelukkig wist persoon in kwestie hoe ik ben, want ze kwam voor een 'recycleer-stofje' voor een Kikker, dus dan weet je het wel; een mee-lezeres die weet van het budget ;). Maar kom op zeg, ik kan best koek betalen, maar ik had niet door dat ik helemaal geen pak meer had... Ahum...

Toen ik het 's avonds aan Peter vertelde, realiseerde ik me ineens dat ik chocolade in de kast had. Notabene een hele doos Celebrations kreeg ik laatst van mijn schoonzus die op visite kwam en die was nog bijna helemaal vol. Ik had dus wel wat aan kunnen bieden, maar ik heb letterlijk niet verder gekeken dan m'n neus lang was...

Vandaag kwam het slot van de klucht: Ze leende mijn bakfiets en als dank daarvoor bracht ze een pak koek mee *schaam, schaam*. Ik heb het maar even uitgelegd en gezegd dat het echt niet nodig was, maar ze stond erop dat ik het aannam. Dus: Dankjewel dan maar (en als jij m'n fiets nog eens wilt lenen kom je maar, maar dan wel zonder koek...) ;)...

En vanavond lekker samen koffie gedronken met een luxe koek erbij, 'o, wat heerlijk smullen wij...' ;)

Lenen jullie weleens wat of leen je weleens wat uit? Ik zal binnenkort eens een blog hierover schrijven. Ineens kreeg ik die ingeving vanmiddag, want ik leen geregeld wat (uit)... Ik ben benieuwd... Wat zijn je overwegingen om iets (uit) te lenen? Te duur in aanschaf? Teveel spullen in huis? Gebruik je het te weinig? O.i.d.? Als je liever anoniem reageert; in de reacties hieronder kun je ook i.p.v. een Google-profiel of een Naam kiezen voor 'Anoniem'. Je ziet dan geen naam/ID/o.i.d. Je mag ook een mail sturen naar adjemusic@gmail.com. Uiteraard is het dan niet volledig  anoniem, maar laat maar weten als je niet wilt dat ik het deel, dan doe ik dat natuurlijk niet.

En heel iets anders: Vanmiddag zocht ik nog een stuk van de strijkkralen uit. Al langer had Christilène lol in het maken van die figuurtjes bij anderen. Een vormpje kost echter al snel 1-2 euro per stuk en een bak kralen betaal je ook aardig wat voor. Op Facebook zag ik - alweer een half jaar geleden - een oproep voorbij komen. Een enorme hoeveelheid kralen, meer dan 20 vormpjes (ook van die grote rechthoeken die je aan elkaar kunt klikken) en wat boekjes waardoor je bijv. van het meisje 4 varianten hebt: lang haar, kort haar, rokje, broekje, enz. Echt superleuk. Nieuwwaarde zeker rond de 30 euro. Ik mocht het voor 10 euro ophalen :). Op zolder had ik nog een sorteerbak van de Kruidvat met 24 vakjes. Er bleken precies 24 kleurtjes in het zakje te zitten, dus alle kleuren kregen een vakje.

Uren is ze al zoet geweest, maar ze klaagde dat de geel op was en nog wat kleuren. Vanmiddag meteen maar even aan de gang gegaan. Zonnetje en CD'tje erbij; op een dienblad en aan de gang met je fijne motoriek ;)...


Mwah, nog niet klaar, maar vergelijk maar eens met de eerste foto; je kunt wel zien dat ik wat gedaan heb :)... Dametje blij, andere keer weer verder... Voor verjaardagen maakt ze dit geregeld als cadeautje. Ze vindt het leuk om te doen en ook het samen uitzoeken vindt ze leuk. Voorlopig kan ze weer vooruit...

Fijne (werk)week allemaal!


maandag 13 februari 2017

Recycleren - biaisband van overhemd

Zoals je in het artikel van laatst kon lezen, was ik bezig met het maken van biaisband uit het rugpand van een overhemd. Hierbij een werkbeschrijving voor vele meters :)...

Nodig: 
- Overhemd
- Stofschaar
- Centimeter
- Spelden
- Naaimachine
- Strijkbout en - plank
- Evt. biaisbandmaker

 Knip het rugpand uit:
(Ik strijk het niet van tevoren, dat doe ik wel als ik de banen ga strijken tot band... Ohh, doordat het in een box op elkaar ligt, is het best wat kreukelig ;))


Neem een A4-papier uit je oud papierbak. Mag ook een A5 envelop zijn (even open knippen, zodat je een A4 hebt. Vouw de punt naar de lange kant, zodat je een driehoek krijgt (zie foto):

 Knip een driehoek eraf (je kunt uiteraard zo klein als je wilt beginnen. Zelf heb ik lange banen nodig, dus ik laat totaal ongeveer een A4 (een driehoek zoals op de foto) linksonderin en rechtsbovenin liggen. Dit knip ik niet en bewaar ik voor bijv. een applicatie een keer.

En dan: Knippen maar... Je knipt schuin van draad om iets rek erin te krijgen. Als je gewoon een strikband naait aan bijv. een knijperschort, is recht van draad prima, maar als je echt mooie rondingen wil maken, is schuin van draad een must. Ik knipte de stroken 4 cm breed. M'n biaisbandmaker is voor 5 cm, dus ik wist van tevoren dat ik zou gaan strijken. Het ging me echter om de hoeveelheid meters en 4 cm was breed genoeg.  

Repen, stroken, band, hoe je het ook noemen wilt: 

Speld de delen op elkaar zoals hieronder: Het lijkt alsof die hoekjes 'scheef' zitten. Als je het echter iets over elkaar heen laat lopen, zodat de puntjes uitsteken, komt het goed (zie de foto eronder) 

Dit dus (even de schaar erop gelegd, zodat je een idee krijgt hoe het eruit ziet als het plat is):

Stik de stroken aan elkaar.

Neem een stukje karton. Knip hier een kaartje uit voor je band. 

Mijn oudpapierbak bood het doosje van mijn recent aangeschafte plakbandautomaat :)...

En dan strijken...
Strijken...
Strijken...
(Zelf heb ik het op m'n strijkplank gelegd en iedere keer een stukje gedaan, want het is best veel...)
Strijken...

Uit het rugpand van een XL overhemd haalde ik maar liefst bijna 10 meter biaisband... Voor degenen die het niet kennen: Je strijkt eerst de naad open van de gestikte stukjes, erna strijk je de strook dubbel en dan weer dubbel naar binnen. Of eerst de zijkanten naar binnen en dan dubbel. Kijk even via Youtube voor een filmpje en als het echt niet lukt, mail me even of laat een reactie achter, dan maak ik alsnog daarvan een tutorial...

En ziedaar: een kaartje vol biaisband:

In een stoffenzaak kost biaisband al snel 1 euro per meter. Nu weet ik wel dat hier diverse naden in zitten, maar dit streepje laat zich gemakkelijk aan elkaar zetten waardoor je - als je het netjes doet - de naden bijna niet of zelfs helemaal niet ziet. Flinke besparing dus. Inderdaad; het werk kun je niet rekenen, maar dat is met alles wat je zelf maakt. Zelf je kamer stofzuigen of zelf je ramen zemen kost ook meer tijd dan wanneer je het een schoonmaakster laat doen. Een kok inhuren is ietsje duurder dan zelf koken, maar het scheelt je wel tijd... Ach, ik vond het leuk om te doen, meer omdat het precies het kleurtje was dat ik kon gebruiken voor mijn volgende recycleer-project, nl. het maken van een organizer voor in de auto. Die organizer kan nog even op zich laten wachten, hoor, er liggen nog een hoop belangrijker projecten te wachten :)... 

Fijne (werk)week allemaal!